Ik heb kinderen die niet van hamburgers houden. Verder zijn ze heel normaal en lief en is de een dol op groente en beperkt de ander zich tot een repertoire van komkommer-tomaat-en-wortel. We plagen haar wel eens door te zeggen dat ze vooruitgang boekt; elke twee jaar komt er een nieuwe groente bij! En daar lacht ze om als een boer met kiespijn. Afijn. Geen hamburgers. Dat noopt tot creativiteit en zo kwam bij ons de visburger op het menu.

Een burgertje van fijngehakte witvis, dat kun je heel simpel houden met een beetje peper, zout en een jasje van broodkruim. Maar je kunt er ook de wereld aan smaken door doen. Knoflook, fijngehakte verse gember en citroengras bijvoorbeeld. Of een lik mosterd voordat je de burgers door het broodkruim haalt. Een kruidenkorstje in plaats van broodkruim. Of wat Spaanse peper met koriander en citroenrasp erdoor en wat paprikarelish erop.

Mijn lekkerste burger maak ik met tonijn sinds ik fraaie tonijnmedaillons met MSC- label heb ontdekt in het vriesvak van de super. Skipjack tonijn, met de hengel gevangen, vertelt de verpakking plechtig. In het Midden-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan FAO 34. Die mag ik met een goed geweten eten.

Als de medaillons ontdooid zijn, bak ik ze kort maar hevig op de grillplaat (een minuut of twee, ik wil ze een klein beetje rauw van binnen). Ik toast de helftjes van mijn broodje, besmeer ze met een lekkere mayo waar ik een lepeltje versgeraspte gember door heb geroerd, er gaat waterkers op, dan de hete tunaburger die een paar drupjes sesamolie, Japanse ketjap en soms wat Worchestersaus of Tabasco krijgt en dan gaat er een dot zeewiersalade bovenop (chuka wakame). Natuurlijk lust mijn jongste zo’n broodje niet. Zeewiersalade: we schatten dat ze dat rond haar tachtigste gaat waarderen.

Beanca de Goede
Is: hoofdredacteur van Jamie magazine.
Wil: straks gaan bakken, zodat ik morgenochtend kan ontbijten met blueberry muffins.
En twijfelt: over sake bij de tunaburger.


fotografie david loftus